De Bruin (Middelburg 1949) overleed volkomen onverwacht in 2008. Daarmee eindigde een leven dat was gewijd aan boektypografie en boekverzorging. De Bruin leerde het vak van typograaf aan de kunstacademie van Arnhem, waar hij les kreeg van Jan Vermeulen. Begin jaren tachtig trad hij in dienst van de Nijmeegse uitgeverij SUN, die zich in die jaren profileerde middels een cultuurkritisch en cultuurhistorisch programma. De Bruin zou de SUN in deze fase een typografisch gezicht bezorgen. Zijn werk trok en trekt de aandacht van vakgenoten/typografen, maar niet alleen van hen, ook liefhebbers van het goed verzorgde boek en lezers bleken zijn werk te waarderen.

In Leo de Bruin, typograaf, wordt het werk van De Bruin gedocumenteerd en belicht. Eric de Kuyper en Ad de Visser, auteurs wier werk hij vorm heeft gegeven, doen verslag van hun samenwerking. Henk Hoeks, redacteur van uitgeverij SUN, schetst het beeld van de ontwikkeling van De Bruins typografie voor de SUN en karakteriseert zijn werk. Karel Martens, die De Bruin voorging als vormgever bij de SUN, bespreekt het invoelend en waarderend. En de ontwerpcriticus Ewan Lentjes plaatst het werk van De Bruin in het bredere kader van de veranderende taakopvatting van de typografie. Een oeuvrelijst besluit de uitgave.