Waw... eens je dit boek in handen hebt, ben je wel degelijk verbannen naar de wereld van de heer Snow. Op een betoverende wijze ga je inleven in een verhaal dat in de navolging van 'Het Venetiaans masker', wel degelijk een meer dan behoorlijk 'Edgard Allan Poe-gehalte' heeft. We krijgen een griezelig verhaal, een verhaal dat wel degelijk terugvalt op een format dat zo klassiek is, maar de laatste tijd te weinig wordt gebruikt. Vlot geschreven, een verhaal dat weet aan te grijpen en je in een bizar verhaal meeneemt. Snow is een man die in opdracht voor rijke mensen op zoek gaat naar oude boeken. En tijdens één van die opdrachten komt hij in contact met een oud en vervallen wit huis, waar hij een merkwaardige ervaring heeft, met een klein handje die de zijne vastneemt... Maar wat op een goedaardige wijze begint, lijkt al snel een andere wending aan te nemen, en de feiten leiden al gauw naar levensgevaarlijke omstandigheden... spijts de hulp van geestelijken en de broer van ons personage... Op een magistrale wijze worden we meegenomen in deze uitmuntende plot, geschreven op een meesterlijke wijze, en een scenario die behoort tot de klassieke klasse. We kunnen werkelijk enkel maar lovend zijn over dit boekje, dat volkomen past in de schitterende reeks van deze Susan Hill.... Laat je niet misleiden… Dit boekje is een klein, onopvallend boekje, dun, met een kortverhaal, maar dat meer dan de moeite waard is. Vooreerst beantwoordt het aan de verwachtingen die je gerust mag stellen in de kunde en de kunst van deze auteur, maar anderzijds is het wel degelijk kwaliteitswerk. Het is een sfeervol en zeer zeker bizar verhaal. Een bijzonder meeslepend verhaal, dat je op een leuke manier op een namiddag kan uitlezen, en zeer zeker zal plezieren. Eéntje voor de reiskoffer.