De twaalfjarige Qiangwei (‘Wilde Rozen’) hunkert naar vriendschap en liefde, maar nog meer verlangt ze naar de warmte van haar afwezige ouders. Met haar moeder, die in een heropvoedingskamp zit en die ze maar één keer in de twee weken ziet, heeft ze een moeizame relatie. Haar vaders bestaan wordt voor haar slechts weerspiegeld in de lange brieven die haar moeder van hem ontvangt. Qiangweis veranderende lichaam en verwarrende gedachten brengen haar in beroering, en politieke en maatschappelijke gebeurtenissen maken het er voor haar niet makkelijker op om door deze periode heen te komen. Ze probeert antwoorden te vinden bij de mensen om haar heen, maar iedereen lijkt er een andere versie van de waarheid op na te houden.

Net als Het lelietheater is Wilde rozen gebaseerd op Lulu Wangs eigen jeugd in China. In Wilde rozen plaatst Wang de belevenissen en inzichten van een twaalfjarig meisje naast die van haar familie en vrienden, en biedt ze een caleidoscopisch beeld van een turbulente tijd voor haar geboorteland en haarzelf.