Een van de grootste literaire sensaties van de afgelopen decennia was het verschijnen van het dagboek van Hans Warren. Vanaf 1942 tot zijn dood in 2001 op tachtigjarige leeftijd keek hij in de spiegel én door het raam, genadeloos voor zichzelf, ironisch over anderen. Een unieke verkenning van een mensenleven dat zich beweegt tussen hooglied en schaamluis, tussen platteland en zelfkant en tussen het woelige Parijs en het weelderige Zeeland. Hans Warren aanbad de mooie jongens, maar stichtte ook een gezin met een vrouw uit Engeland. Hoe intiem het dagboek ook is, Hans Warren blijkt tegelijk de kroniek van zijn tijd te hebben geschreven. Niemand beleefde de Tweede Wereldoorlog, de rampzalige overstroming van 1953 en de vernietiging van de Nederlandse natuur zoals hij. Deze keuze met louter hoogtepunten uit zestig jaar Geheim dagboek is daarom niet alleen een overrompelend document over een schrijversbestaan, maar bevat ook het verhaal van een bewogen eeuw.

Hans Warren (1921-2001) was een van de belangrijkste dichters, schrijvers en critici van zijn tijd. Dit boek werd samengesteld door Mario Molegraaf, die vele jaren met Warren samenwoonde.

‘Het afstotelijke en het schone gaan hier een huwelijk aan en dat maakt (...) al die dagboeken bij elkaar tot een groot kunstwerk.’ adriaan van dis

‘Europese klasse (...) wat dit grote werk vooral ook is: een bildungsroman van superieure kwaliteit.’ benno barnard

‘Warrens Geheime dagboeken behoren tot de top – ja ja, daar ga ik – van de wereldliteratuur van het dagboek.’ boudewijn büch