Indien Herman Brusselmans stelt dat alles wat deze auteur schrijft pure brol is (zie de pers op 3 september), dan kunnen we dit met dit boek zeer zeker niet zomaar bevestigden. Het is weerom een boeiend boekje, een verhaal dat zeer kort bij onze leefwereld zit, en dat toch meer is dan een leuk verhaal, maar wel degelijk een tijdsbeeld en een doorgronden van een cultuur weet te brengen. Het is een boek dat de ware aard van de mens in onze streek weet te brengen, als getuigenissen onder de milde vorm van een roman. Het fenomeen dat onder de aandacht wordt gebracht is de periode waarin echtscheidingen nog niet evident waren, en zeker maatschappelijk niet zomaar aanvaard werden. Een eeuwigheid geleden, zie ik er sommige denken Neen, amper twintig jaar geleden. Het brengt weer de diepste roersels van de ziel in beeld, en we volgen de avonturen van Martine en haar zoon, die na een moeizame situatie wel degelijk een achtscheiding hebben overleefd. Maar dan begint een nieuw leven, en een leven dat niet zomaar eenvoudig op te leggen valt, gelet op het feit dat voor een kleine jongen de gevoelens meer dan gemengd zijn in zon situatie, en de zoektocht naar het juiste evenwicht niet eenvoudig is. Voor hem is de aanvaarding van een nieuwe vriend voor de moeder een verraad ten aanzien van zijn vader Elke dag wordt moeizamer en moeilijker, en de spanning tussen moeder en zoon zullen steeds maar pijnlijker te worden. Het is een verhaal dat zo inleefbaar is en herkenbaar voor velen onder ons, waar vandaag de dag de feiten van een nieuw leven in een verbroken gezin, een nieuw gezin tot de geplogenheden behoren, maar waar dit verhaal zich nog in de bijkomende moeilijkheid bevindt waar dit maatschappelijk nog verwerpelijk was. Weerom een pareltje van sociale duiding onder een menselijk verhaal, vlot en goed geschreven, en zeker verre van brol.