Een zeer beangstigend verhaal, een verhaal dat de menselijke aard en de ellende op een magistrale wijze in kaart weet te brengen. Een setting die wel degelijk doet denken aan die klassiekers als 1984, Animal Farm en andere werken die op hun manier de mens te schetsen in al zijn facetten, zijn tekorten en zijn kracht. In dit verhaal worden acht mensen door onduidelijke omstandigheden volkomen geïsoleerd van de buitenwereld, en worden op een wrede manier aan hun lot overgelaten… Of net niet, want de omstandigheden die hen worden geboden drijft hen stilaan maar zeker naar reacties en handelingen die hun overleving moet waarborgen. Elk van de betrokkene zal het uiterste uit zichzelf moeten halen, en niets menselijk is hen natuurlijk vreemd. Op een zeer meeslepende wijze worden we in dit experiment betrokken, doorheen de getuigenis van Merel, een vrouw die hen kan observeren en beschrijven, en die op een vlotte manier de lezer confronteert met de feiten, en hierdoor met zichzelf, want als lezer kan je niet anders dan je toch wel ook de vraag te stellen hoe je zelf zou reageren in dit genre omstandigheden. Ondanks het feit dat het een dik boek is, leest het als een trein en wordt je op een magistrale wijze meegezogen in dit psychologisch opgebouwd verhaal. Een nachtmerrie in het echt… Het is een boek dat je werkelijk zal beheksen, en die je ook niet direct zal loslaten na het lezen ervan. Een opmerkelijk tussendoortje, dat je zeker met gerust hart in de bibliotheek mag halen.