De Triomf van de Universele Gnosis belicht een belangrijk moment in de geschiedenis van de
moderne spiritualiteit: deel I beschrijft de ontmoeting tussen Antonin Gadal, de Patriarch van de Kathaarse Broederschap, en Jan van Rijckenborgh en Catharose de Petri, de geestelijk leiders van het Lectorium Rosicrucianum, en de doorwerking van die ontmoeting. Deze vertegenwoordigers van twee
spirituele stromingen, Katharen en Rozenkruisers, ervaarden hun samenkomst als het moment waarop de
Gnosis, de kennis van God die de Katharen wilden behoeden en doorgeven, werd overgedragen en zich
opnieuw kon manifesteren. Daarbij verwezen zij naar een profetie, gedaan op het moment van de
vernietiging van de middeleeuwse Broederschap der Katharen op het kasteel Montségur in Occitanië, op
16 maart 1244: ‘Maar na zevenhonderd jaar zal de laurier weer bloeien’.
Deel II bevat een bloemlezing van niet eerder gepubliceerde teksten van de hand van Gadal, die de weerslag zijn van jarenlange, zelfstandige studie naar de bronnen van de Gnosis en de verwerking daarvan in een diepe innerlijke waarneming van de gang van de mens op zijn weg naar de Volmaaktheid,
symbolisch uitgedrukt als ‘de weg van de heilige Graal’.