Het relaas van een reis door een land dat zeker niet bekend staat om zijn rust en zijn goede bedoelingen. Getekend door een geschiedenis van confrontatie en provocatie, en behorende tot landen die kunnen worden beschouwd als vijandig, kennen we enkel dit land doorheen de charismatische leider van dit land, Moeammar al-Khaddafi, die reeds veertig jaar dit land met een stalen hand weet onder de knoet te houden, en erin slaagde om quasi de gehele internationale gemeenschap tegen zich te keren. Maar hoe leven deze mensen in dit land. Is dit werkelijk zo verschrikkelijk als men denkt? De auteur wist door de jaren heen dit land te bezoeken en doorheen de verschillende streken te reizen, er kennis te maken met het leven zoals het is, en doorheen deze ervaringen wel degelijk een beeld kan overbrengen van de manier waarop dit land is georganiseerd, hoe de mensen omgaan met het regime, en hoe dit regime zolang kon stand houden, desondanks de waanzinnige wijze van handelen van de leider van deze staat. Het een aantal van zijn ervaringen en een aantal hallucinante verhalen die je even doen slikken. Beschrijvingen die heel wat onthullingen brengen die de gewone burger duidelijk maken dat er toch heel wat gebeurt in deze wereld, zonder dat we ons daar bewust van zijn. De zaken achter het décor van de Internationale handel en politiek, in concreto beschreven, in de stijl van een spannende reisgids, die wel degelijk een knappe mengeling brengen van zowel de dagelijkse realiteit, dan wel de politieke en maatschappelijke invalshoek weet te vertalen in een begrijpelijk geheel. En dit avontuur bracht hem in allerhande bijzondere avonturen, die op een boeiende en levendige wijze worden gebracht in dit vlot leesbaar boek. We ontdekken een bijzondere wereld van een bizar land, een maatschappij waar mensen dan toch wel ander in mekaar zitten dan we zouden denken en wel degelijk een ander beeld en gevoelen achterlaten dan bij het begin van het boek. Een aanrader voor wie wil begrijpen hoe dit land functioneert en in mekaar zit.

Boekrecensie Khaddafi’s woestijn geschreven door Gerbert van der Aa.
Gerbert van der Aa is een historicus en journalist die tussen 1999 en 2010 een vijftal reizen door Libië heeft gemaakt. In het boek beschrijft Gerbert zijn ervaringen met de personen die hij onderweg ontmoet en schets een beeld van de omgeving waarin hij is. Het boek leest makkelijk weg, maar is toch een waardevolle bron aan informatie. Hij stelt aan mensen de vraag wat ze van Khaddafi vinden en probeert er ook achter te komen hoe het is om te leven in Libië. Ook probeert hij te onderzoeken of er vooruitgang is geboekt sinds de coupe van Khaddafi.
Even komt in het boek aan de orde dat Khaddafi rebellengroepen heeft gesteund, maar naar mijn mening had dit wat uitgebreider gemogen.
Samenvattend:
Khadaffi is een wispelturige leider, die zijn beleid van het ene op het andere moment kan veranderen, zijn eigen stam bevoorrecht, en graag zijn eigen wil doordrijft, wat niet altijd de beste oplossing voor sommige maatschappelijke problemen biedt. De miljarden die verdient worden met de olie en gas export zorgen voor een familie kapitaal wat geïnvesteerd wordt in buitenlandse bedrijven. Zijn zonen lijden een extravagant leven en soms denken ze zichzelf boven elke wet te kunnen stellen, waarbij Hannibal het meeste in deze categorie past. Het doet naar mijn mening een beetje denken aan de familie van Sadam Houissein.
In het begin van Khaddafi’s periode aan de macht, drukt hij met bruut geweld oppositie de kop in door mensen te executeren, martelen of op te sluiten. In de loop van tijd valt er meer een gematigde houding waar te nemen bij de leider. Het groene boekje met ideeën van Khaddafi erin geschreven, is nog overal in Libië te krijgen, maar de ideeën zijn soms ook tegenstrijdig kijkend naar zijn eigen beleid.
Samen met de Amerikanen vecht Khaddafi tegen fundamentalistische moslims in eigen land. De islamieten hebben nogal wat kritiek op de wijze waarop Khaddafi de sharia wet heeft ingevoerd. Maar Khadaffi noemt zich de Imam der Imams en dient geen tegenspraak.
De welvaart onder de bevolking van 6 miljoen mensen is redelijk goed en immigranten doen de minder leuke karweitjes. Toch kan het volgens vele nog stukken beter.
Deze samenvatting voldoet bij lange na niet wat in het boek beschreven staat en daarom raad ik mensen zeker aan het boek te lezen om een algemene indruk te krijgen over Libië en de mensen die er de regie voeren.