De verhouding tussen wetenschap, maatschappij en politiek is in volle evolutie. In deze postmoderne tijd lijkt het niet langer mogelijk voor een politicus om zijn of haar beleid te legitimeren louter door zich te beroepen op het ultieme wetenschappelijke rapport of expertenadvies. De problemen van deze tijd worden steeds complexer en de onzekerheden groeien. Ook de rol en identiteit van de burger is in volle evolutie. Is de moderne cybermens te goed op de hoogte, te kritisch en te bewust van zijn of haar rechten om zich zomaar bij de zwijgende meerderheid te voegen? Naast de klassieke lobbygroepen, de adviesraden en de bekende actoren van het `middenveld' wordt de burger meer en meer betrokken in de beleidsvorming. De overheid neemt zelf vaak het initiatief en zet participatieve methodes in zoals Delphi-analyses, interactieve experten workshops, focusgroepen of publieksfora. Men kan zich hierbij de vraag stellen of deze tendens de kwaliteit en de legitimiteit van de besluitvorming vergroot en op welke manier meer participatie daartoe bijdraagt? De vier auteurs van dit boek bekijken elk vanuit hun specifieke invalshoek en ervaring dit samenspel tussen wetenschap en maatschappij. Tijdens een reeks lunchdebatten in het Vlaams Parlement, georganiseerd door het viWTA, gaven ze een uiteenzetting over hun denkpistes en conclusies.