- 248 pagina’s facsimile netschrift met twee inlegvelvellen & 80 pagina’s toelichting
- facsimile en aparte toelichting samen in een cassette
- 20 x 32 cm
- grafisch ontwerp Piet Gerards Ontwerpers

'Terwijl ik wrijvend en knipperend mijn ogen weer aan de praat probeer te krijgen, zie ik hem ineens zitten: Douwes Dekker in zijn Brusselse zolderkamer, verblind van inspanning zijn grote boek kopiërend. Ik voel zijn moeheid en zijn verlangen om dat hele ellendige rotboek nu eindelijk in het net te krijgen. En ik meen zelfs te voelen hoe het "waait en togt" door het gebroken raam in zijn kamer. Ik voel me, kortom, bijna fysiek één worden met de schrijver. Een historische sensatie, inderdaad, die je iets leert over de immense drang van Multatuli om de Havelaar te maken. Dit boek moest geschreven worden door alle pijn heen - ook de fysieke. Zo geeft het manuscript je ook iets om een nachtje over te slapen, tot je ogen de volgende morgen weer in staat zijn de strijd met het handschrift aan te gaan. Want deze letters moeten gelezen worden.' Arjen Fortuin in NRC Handelsblad. Volg deze link voor het hele stuk.

De toelichting op het handschrift is geschreven door
Dik van der Meulen, Tom Böhm, Jos Biemans, Chantal Keijsper en Garmt Stuiveling
De eindredactie was in handen van Dik van der Meulen, met dank aan Annemarie Kets. Coördinator van het project was Jos van Waterschoot.

Verschijnt in samenwerking met het Multatuli Genootschap en de Universiteitsbibliotheek van Amsterdam

Max Havelaar eindelijk verkrijgbaar in zijn meest oorspronkelijke vorm

‘Lieve hart mijn boek is af, mijn boek is af!’schreef Multatuli op 13 oktober 1859. Hij had zojuist de laatste hand gelegd aan het manuscript van zijn roman Max Havelaar. Vervolgens schreef hij het in het net over. Via een omweg kwam dit netafschrift terecht bij advocaat en schrijver Jacob van Lennep, die in Max Havelaar onmiddellijk een meesterwerk herkende. Maar hij zag ook dat het vol politieke haken en ogen stond. Van Lennep kocht de kopijrechten van Multatuli en bewerkte – verminkte – het handschrift vervolgens naar hartenlust. Met rode pen vulde hij aan en haalde hij weg.

Toen de eerste druk in mei 1860 verscheen, was de angel uit het oorspronkelijke verhaal gehaald. Persoons- en plaatsnamen waren vervangen door puntjes en het boek was in hoofdstukken ingedeeld. Pas bij de vierde druk werd de tekst min of meer in zijn oorspronkelijke vorm hersteld door Multatuli zelf. Maar het netschrift zou hij nooit meer in handen krijgen. Dat dook pas in 1910 weer op bij de herdenking van de vijftigste verjaardag van het boek. In 1948 werd de onbewerkte tekst uit het handschrift voor het eerst gepubliceerd.

Max Havelaar - het handschrift biedt niet alleen een schitterende reproductie van het handschrift op basis van hoogwaardige scans, die elke krul, komma en doorhaling van Multatuli en Van Lennep in detail laten zien. U ontvangt ook een uitgebreide toelichting op de ontstaansgeschiedenis van Max Havelaar, die een fascinerende blik biedt op de werkwijze van Multatuli, de rode pen van Van Lennep, de politieke gevoeligheden van die tijd en andere literair-historische aspecten van de Nachtwacht van onze literatuur.