lbert Hendrik Smook (1907-1983) werd geboren in Nieuw-Weerdinge als oudste in een gezin met vijf kinderen. Op zijn achttiende vertrok Smook naar de Universiteit in Groningen om medicijnen te studeren. Na zijn artsexamen in 1933 werd hij aangenomen als assistent chirurgie en gynaecologie op de afdeling heelkunde in het Rode Kruis Ziekenhuis in Den Haag. Hier ontwikkelde hij zijn passie voor de chirurgie en voor de liefde van zijn leven, de verpleegster Clothilde von Ulm Erbach, een jonge Duitse barones die in 1919 als hongerkindje naar Nederland was gekomen. Zij trouwden in 1937 waarna ze enkele maanden in Wenen, het Mekka van de chirurgie, doorbrachten alvorens de reis naar Nederlands-Indië te aanvaarden, waar Smook was aangesteld als chirurg in het hospitaal van de Deli Batavia Maatschappij in Padang Brahrang (Bindjei, SOK). In de jaren die volgden kregen ze twee zonen.

Na Pearl Harbour kwam er een bruusk einde aan hun comfortabele bestaan. Na rijp beraad vertrok Clothilde op 2 maart 1942 met de kinderen naar Java, waar ze hoopte veiliger te zullen zijn. Smook bleef in Medan, waar hij als chirurg met een vrijgeleide een betrekkelijke vrijheid had. Dagelijks ging hij op de fiets langs de diverse ziekenhuizen om zijn spreekuren te doen, te opereren of zijn patiënten te bezoeken. Op de dag van het vertrek van zijn gezin, begon hij aan een dagboek waarin hij tot 25 februari 1943 dagelijks al zijn bewegingen noteerde. Daarna werd het in zijn ogen te gevaarlijk om door te gaan. Dit dagboek geeft een duidelijk beeld van de wanorde, de absurditeit en de willekeur die ontstonden na de Japanse inval. Ook de onzekerheid waarin een ieder verkeerde komt hierin duidelijk naar voren. Zo hoorde Smook bijvoorbeeld pas in september 1942 dat in juli zijn derde zoon geboren was.

Op 27 september 1942 belandde Smook in de gevangenis in Medan, een maand later werd hij geïnterneerd in kamp Soengei Sengkol, in juli 1944 in het hospitaal Wingfoot bij Rantau Prapat en half april 1945 in Laras, waar hij de capitulatie meemaakte. In oktober zat hij korte tijd in de gevangenis in Pematang Siantar. Na zijn bevrijding keerde hij terug naar Medan waar hij weer als chirurg heeft gewerkt tot juni 1946.

Pas op 12 november 1945 kreeg hij bericht van het Rode Kruis dat zijn gezin het goed maakte in Banjoebiroe, maar hij moest nog tot 27 februari 1946 wachten tot hij zijn geliefden weer in de armen kon sluiten.

Pas op 12 november 1945 kreeg hij bericht van het Rode Kruis dat zijn gezin het goed maakte in Banjoebiroe, maar hij moest nog tot 27 februari 1946 wachten tot hij zijn geliefden weer in de armen kon sluiten.

Na de oorlog keerden ze samen terug naar Nederland om een nieuw leven op te bouwen. Smook vond een chirurgenpraktijk in Heerenveen, waar hij met veel plezier en een grote inzet zou blijven werken totdat hij in 1968 door ziekte geveld werd.

Bij zijn dood in 1983 liet hij stapels herinneringen, brieven en documenten achter, die na de dood van zijn geliefde Clothilde in 2007 tevoorschijn kwamen. Uit al deze authentieke papieren heb ik het betreffende boek samengesteld. De autobiografie geeft een boeiend verslag van het bij tijden roerige leven van een aimabel en gepassioneerd mens.