Het boek beschrijft de jeugd van de schrijver, die in 1925 in Batavia is geboren en in tussen 1942 en 1945 in verschillende Japanse kampen heeft gezeten. Hij overleefde de verschrikkingen daar en kwam in 1948 in Nederland aan.

Ook in Nederland is Leo van Maarseveen altijd blijven vechten voor eerherstel van de slachtoffers van de oorlog in Azie. In 1991 haalde Leo van Maarseveen de landelijke pers door zijn actie bij het Indisch Monument in Scheveningen, waar hij de herdenkingskrans, door premier Lubbers en de Japanse premier Kaifu die middag neergelegd, in het water smeet.