Wie kent nog de mattenschippers, die met hun mooie glanzende scheepjes vanuit Noord-Overijssel naar de dorpen en steden van West-Nederland voeren om daar hun waren aan de man of vrouw te brengen? Welke rol speelden deze schippers in de plattelandseconomie van de late 19de en vroege 20ste eeuw? Of neem de majestueuze Dorstense aken waarmee de Rijn werd bevaren: hoe ging dat zeilen en manoeuvreren op de rivier met een zeilschip van 40 meter lang? Hoe leefden die schippers? Ook in andere delen van het land - Friesland, Zeeland, het Westland en Noord-Holland - stond het dagelijks leven in het teken van een maritieme cultuur die na 1945 in korte tijd compleet is weggevaagd.
Gedurende een lang onderzoek van vele jaren heeft Gerrit Schutten de laatste resten van deze maritieme cultuur opgetekend en voor het nageslacht bewaard. De artikelen die hij hierover in Spiegel der Zeilvaart publiceerde heeft hij herschreven, uitgebreid, samengevoegd, geselecteerd en van een nieuwe context voorzien.
Verdwenen Scheepsculturen is zowel het vervolg als de aanvulling op Verdwenen Schepen, het boek dat Schutten in 2005 publiceerde. Niet zozeer de scheepsbouwtechniek, maar het leven van de schippers staat nu centraal.