Amersfoort is een dag bevrijd van de Duitse bezetter als op 8 mei 1945 de eerste landverraders en collaborateurs in de stad worden opgepakt. Onder luid gejoel van de bevolking worden ze door gewapende leden van de Binnenlandse Strijdkrachten van huis gehaald. Als het aantal arrestanten blijft toenemen, wordt het voormalige Duitse concentratiekamp ten zuiden van de stad ingericht als interneringskamp. Het kamp, dat in de oorlog een oord van verschrikkingen was, wordt omgedoopt tot Kamp Laan 1914.
In dit interneringskamp zitten van mei 1945 tot september 1946 ongeveer vierduizend ‘foute‘ Nederlanders opgesloten. Onder de gevangenen zijn NSB’ers, Jodenjagers, Oostfrontstrijders, burgemeesters, liefjes van Duitse soldaten en de beulen van Kamp Amersfoort.
De beginperiode van het kamp is chaotisch. Er is gebrek aan alles. De kampleiding staat voor een bijna onmogelijke taak. De gevangenen moeten het geregeld ontgelden. Ze worden vernederd en mishandeld door bewakers, die na vijf jaar bezetting vol zijn van wraakgevoelens. Een ooggetuige spreekt dan ook van ‘Duitse toestanden’ in het Nederlandse kamp.
Kamp Laan 1914 is een vergeten kamp. Oud-gevangenen zwegen na hun vrijlating uit schaamte of door onbegrip van hun omgeving over wat ze hadden meegemaakt.