Prins Claus stond bekend om zijn liefde voor Afrika en maakte zich veertig jaar lang sterk voor de ontwikkelingslanden. maar hij was geen typische ontwikkelingswerker: als Duits diplomaat reed hij in het nieuwste model Porsche en in Afrika waterskiede hij achter zelfgeïmporteerde speedboten over de meren. In de Dominicaanse Republiek steunde hij het gewapende verzet dat dictator Trujillo doodde, zo blijkt uit dit boek.

In Nederland was zijn eerste functie voorzitter van de Nationale Commissie Ontwikkelingsstrategie, die het draagvlak voor hulp aan de derde wereld moest verbreden. Ook in zijn latere functies bleef hij een geduldig ijveraar voor een eerlijker omgang met de arme landen.
In De wereld volgens Prins Claus worden Claus' denkbeelden beschreven, niet alleen over ontwikkeling, maar ook over milieu, (bio)technologie, cultuur, de vrije markt, de rol van het bedrijfsleven en tal van andere gerelateerde onderwerpen. Centraal in zijn denken stond de notie dat ontwikkeling veel meer is dan alleen economische groei.